Voetbal enzo

Het plan was om in Stones, de leukste plek in Ramallah, voetbal te gaan kijken. Maar….het café bestaat voor de helft uit ramen, en door de felle zon daarop is er overdag op het scherm, die ze voor een van de ramen hebben gehangen, niks te zien. En we weten allemaal: Servie-Montenegro – Nederland: 16.00 uur (onze tijd). Dus: een noodplan. We gaan naar Almond’s. Scherm is hetzelfde, wedstrijd ook, de locatie is alleen iets minder. Ze doen hier een beetje moeilijk met reserveren enzo, waar je wel en niet mag zitten. Om ons goed voor te bereiden, en de beste plek te krijgen, ben ik in Almond’s de openingswedstrijd gaan kijken (nadat ik in Stones zag dat het niet goed was). Helaas won Duitsland, maar het goede is dat ik de tafels vooraan heb kunnen reserveren voor de Nederlandse wedstrijd, en ook hier mag het oranje worden.
Ok, de wedstrijd. We waren de enigen (het hele gedoe met reserveringen was dus totaal overbodig), een groepje van 11 mensen, de helft Nederlander, de helft Palestijn. We weten allemaal de uitslag van de wedstrijd: het was goed. Wij hebben ons prima vermaakt met de oranje petten, mutsen, vlaggetjes en fluitjes. Volgens mij vonden ze het in de kroeg ook wel leuk, de vlaggen moesten in ieder geval blijven hangen. De volgende wedstrijden zal ik in Nederland zien, en als we doorgaan naar de volgende ronde ben ik weer in Ramallah.

Het is al een paar dagen heel onrustig in Ramallah. Ik schrijf er wel over als ik daar weer ben. In Nederland is het makkelijker om het wat op een afstandje te houden.

De foto’s van de muur die ik hierbij plaats, heb ik genomen in en bij het stadje ar-Ram. Dit stadje ligt tussen Jeruzalem en Qalandia checkpoint. De helft van het stadje ligt nu in ‘Israëlisch’ gebied, en het andere deel in ‘Palestijns’ gebied. De foto van het bovenzicht van de muur heb ik gemaakt vanaf het dak van een appartementencomplex. Bij een autobandenwinkel beneden heb ik gevraagd of zij weten wie er boven in dat gebouw woont, omdat ik graag wat foto’s wil maken van boven. Een jongen liep met mij mee, en hij vertelde mij dat ze vòòr de muur – en de muur staat daar ongeveer 10 maanden nu – autobanden haalden aan de overkant, dit kostte vijf minuten. Nu kan dat niet meer: de stoep aan de ene kant van de straat is in de muur veranderd. Hij moet nu banden halen in Beitunia, een dorpje vlak bij Ramallah, en dit kost elke keer een uur en een kwartier.

Herinneren jullie je nog woensdag, drie weken geleden? Het Israëlische leger heeft toen vier Palestijnen in het centrum van Ramallah doodgeschoten. In een Israëlische krant heeft gestaan dat de Mossad, de Israëlische geheime dienst, het Arabische televisiestation Aljazeera heeft bedankt voor het life uitzenden van de beschietingen, want zo kon zij zien wie stenen gooiden en waar zij zich verschuilden: deze mannen konden dan direct opgepakt worden, of ze worden nu ’s nachts uit bed gelicht.

Het is allemaal bizar, maar ik blijf nu maar even van Nederland genieten.

Maaike